„Dwa filary, na których opiera się papieska filozofia spotkania to budowanie mostów, a nie murów i dążenie do harmonii, a nie jednorodności” – powiedział ks. prof. Kazimierz Wolsza podczas Wielkopostnych Wykładów Otwartych w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Opolu. Tegoroczny cykl zatytułowany jest „Papież Franciszek: 5 lat”.
Ks. prof. Kazimierz Wolsza z Uniwersytetu Opolskiego przedstawił ideę kultury spotkania w nauczaniu papieża Franciszka. Głównymi postulatami Ojca Świętego jest budowanie harmonii, a nie jednorodności, mostów zamiast murów oraz urzeczywistnianie kultury spotkania. „Najistotniejsze cechy spotkania osób, to dostrzeżenie drugiej osoby, świata jej przeżyć i problemów. Po drugie trzeba się skoncentrować na partnerze spotkania – widzieć, słyszeć, współczuć. Zaangażować się przez współodczuwanie i przekazać coś od siebie – krople życia, czyli dobre słowo, radę, pociechę” – zaznaczył.
Zdaniem profesora, u papieża Franciszka zwrot »kultura spotkania« pojawia się czasem tak po prostu wtrącony, a czasem jest rozwinięty w dłuższą refleksję. „Kultura może być rozumiana jako kultura osobista, pewne zasady savoir-vivre, obyczaje lub bardziej etymologicznie – z łac. colere znaczy uprawiać, pielęgnować. Franciszek mówi, że w słowie kultura zawarta jest pewna troska. Biblijnym wzorcem dla Ojca Świętego jest ogród Eden, który człowiek dostał, by go uprawiać i doglądać” – podkreślił.
Prelegent wyjaśnił, że papieska idea spotkania i dialogu to pewna przestrzeń, którą trzeba wychowywać, kształtować, a postawy umożliwiające spotkanie to poszanowanie godności osoby, pewna wspólnota wartości, empatia, a także odpowiedni język. „Papież istotę godności osoby widzi w fenomenie sumienia. Bo mamy taką busolę – wrodzoną zdolność odróżniania dobra od zła, czyli po prostu sumienie. (…) Może nas łączyć wspólna przeszłość, dziedzictwo, zadania do wykonania w społeczeństwie i cele. Pomimo wszystkich różnic, możliwe jest dostrzeżenie wspólnoty wartości” – przyznał.
Empatię Franciszek rozumie, podobnie jak filozofia dialogu, jako odczytywanie twarzy. „Oblicze drugiego człowieka wyzwala w nas zaangażowanie. Empatia to nie jest tylko czynność poznawcza” – stwierdził i dodał, że komunikacja papieża to cały szereg prostych wskazówek, bowiem moc budowania wspólnoty mają proste słowa – proszę, dziękuję, przepraszam.
„Nigdy na nikogo nie krzyczcie” – przywołał słowa Franciszka ks. Wolsza. „Jedną z postaw, która umożliwia spotkanie jest język łagodny, który unika krzyku. Jeśli ktoś nie potrafi podać ręki drugiemu, nie potrafi budować mostów” – dodał.
Owoce spotkania, zdaniem wykładowcy, to integracja na sposób harmonii, solidarność i wspólnota. „Modelem integracji dla Franciszka jest harmonia. (…) Papież dopomina się o rehabilitację postawy solidarności i braterstwa, które czynią naszą cywilizację prawdziwie ludzką. Połączenie wszystkich sił we wspólnej sprawie to właśnie solidarność” – zaakcentował.
Ponadto, papież mówi o pewnej komplementarności, że osoba i wspólnota nie są rywalami dla siebie. „Wspólnota jest niezbędna dla osoby, a osoba ze swoją niepowtarzalnością, bogactwem kształtuje wspólnotę” – podkreślił.
Ks. prof. Wolsza podsumował, że we Franciszkowej kulturze spotkania poszanowanie godności drugiego człowieka jest punktem wyjścia. Wspólnota wartości, empatia, język słów i gestów prowadzą do spotkania, a ono rodzi większą integrację jako harmonię, solidarność i wspólnotę.
Wielkopostne Wykłady Otwarte organizowane są przez Wydział Teologiczny Uniwersytetu Opolskiego.



Pliki cookie pomagają nam udostępniać nasze usługi. Korzystając z serwisu, zgadzasz się na użycie plików cookie.