List dziekana Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego
na Święto św. Szczepana, pierwszego męczennika

 

Siostry i Bracia w Chrystusie Panu!

Wspominamy dziś męczeńską śmierć św. Szczepana. Wracamy tym samym pamięcią do samych początków chrześcijaństwa. Szczepan został bowiem ukamienowany ok. 36 r., zaledwie kilka lat po ukrzyżowaniu Jezusa Chrystusa. Jego proces i męczeństwo przyrównuje się do procesu i krzyżowej śmierci Chrystusa. Szczepan, podobnie jak Chrystus, też został postawiony przed Sanhedrynem; także przeciw niemu zeznawali fałszywi świadkowie, oskarżając go o bluźnierstwo, o podżeganie do zburzenia świątyni i sprzeciwianie się prawu Mojżeszowemu. Tak jak Chrystus na wykonanie wyroku śmierci wyprowadzony został poza mury Jerozolimy. Tam go ukamienowano.
Szczepan uznawany jest w chrześcijaństwie za pierwszego męczennika. Stoi u początku całej ogromnej rzeszy uczniów Chrystusa, którzy w Jego imię cierpieli i za Niego oddali życie. Stąd w dzień wspomnienia męczeństwa Szczepana myślimy o tych wszystkich, którzy tak jak on ponieśli męczeńską śmierć za głoszenie Chrystusa i przyznawanie się do Niego. Bliscy nam są zwłaszcza ci, którzy dziś są prześladowani i zabijani za wiarę w Jezusa Chrystusa. Mimo że w wielu międzynarodowych gremiach bardzo dużo mówi się o potrzebie tolerancji, konieczności respektowania wolności religijnej, codziennie ludzie są prześladowani i giną za wiarę. Dzieje się tak szczególnie w tych krajach, w których toczą się wojny.
Sytuacja prześladowanych i zabijanych za wiarę jest dramatycznym wołaniem do ludzi o zaangażowanie w działania na rzecz pokoju na świecie. Wśród nas, chrześcijan, to wołanie odzywa się ze szczególną mocą i dotyka nas bardzo boleśnie. Tak jest zwłaszcza w Święta Bożego Narodzenia, kiedy słowo pokój powtarza się bardzo często w naszych życzeniach. Składamy sobie życzenia pokoju, bo wierzymy, że przez narodzenie Jezusa Chrystusa Zbawiciela świata Bóg daruje ludziom pokój. Zgodnie z zapowiedzią proroka Izajasza Jezus przychodzi do nas jako „Książę Pokoju” (Iz 9,5), który przemienia i napełnia pokojem serca tych, którzy chcą się z Nim spotkać.
Pokój jest jednak wartością bardzo kruchą i potrzeba wielu zabiegów, by udało się go zachować. Jezus Chrystus zdaje się nam to pokazywać już w swoim narodzeniu. Przychodzi na świat jako bezbronne i bezradne dziecko. Jak wielkiej troski wymaga nowo narodzony człowiek, by mógł przeżyć. Jakich starań ze strony rodziców, by uchroniony został od wielorakich niebezpieczeństw zagrażających jego zdrowiu i życiu. Iluż wysiłków, by mógł się dobrze rozwijać i dojrzewać do samodzielności.
Nie inaczej jest z pokojem między państwami, narodami, także w rodzinach. Sami doświadczamy w naszych relacjach z ludźmi, że budowanie pokoju to najczęściej bardzo mozolny trud. Składa się nań wiele rozmów, wiele życzliwych gestów, a przede wszystkim umiejętność przebaczania. Święta Bożego Narodzenia sprzyjają wprowadzaniu pokoju między nami. Niosą z sobą piękne zwyczaje, które ułatwiają utrwalanie pokoju wśród bliskich bądź przywracanie go tam, gdzie został utracony. Wystarczy wspomnieć tradycję łamania się opłatkiem, zasiadania przy wspólnym wigilijnym stole czy obdarowywania się prezentami. Te wszystkie piękne zwyczaje czerpią ostatecznie swą prawdziwą moc z tajemnicy Bożego Narodzenia. Najważniejsze w przeżywaniu tej tajemnicy jest narodzenie się Boga w nas. Kto zgadza się na przyjęcie Boga w nowo narodzonym Jezusie, wprowadza do swego wnętrza Boży pokój, który promieniuje na całe otoczenie.
Chrześcijańską wiarę w Chrystusa, którego narodzenie przynosi światu pokój, rozpowszechniają europejscy skauci. Od 27 lat roznoszą w swoich krajach Betlejemskie Światło Pokoju. Do Polski trafia ono po raz 23. Nasi harcerze przejęli je 14 grudnia od skautów słowackich i przynieśli do Polski. Przekazywanie Światła Pokoju odbywa się co roku pod innym hasłem. Tegoroczne brzmi: „Pokój jest w nas”. Inspiracją w wyborze hasła były słowa Świętego Jana Pawła II: „Zacznijcie dzieło pokoju w sobie, byście sami napełnieni pokojem mogli nieść pokój innym”. Młodzi ludzie przynoszący betlejemskie światło widzą w nim płomień, który symbolizuje pokój pochodzący od nowo narodzonego Chrystusa. Przyjęcie światła prowadzi do rozświetlenia ludzkiego serca Chrystusowym pokojem, który chroni przed uleganiem lękom płynącym z różnorakich zagrożeń. Zachęca też do dzielenia się z innymi Chrystusowym pokojem, tak by zapanował w naszych rodzinach, szkołach, miejscach pracy, w naszej ojczyźnie.
Siostry i Bracia w Chrystusie Panu!
Pokój należy do podstawowych wartości stanowiących również przedmiot badań naukowych na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Opolskiego. Zarówno studenci, jak i nauczyciele akademiccy zabiegają o to, by towarzyszył też życiu i pracy wydziału. W szczególny sposób problemem pokoju zajmuje się Instytut Ekumenizmu i Badań nad Integracją. Pokazuje wpływ dialogu międzywyznaniowego i międzyreligijnego na pokój w Europie i na świecie. Dostrzega też znaczenie tego dialogu dla jednoczącej się Europy. Uwrażliwia studentów na sens dialogu w budowaniu pokoju między ludźmi.
W bieżącym roku akademickim na Wydziale Teologicznym studia prowadzone są na czterech kierunkach: teologii, naukach o rodzinie, muzykologii i kulturze śródziemnomorskiej. Teologię studiują klerycy diecezji gliwickiej i opolskiej, również przyszli katecheci oraz wszyscy, którzy chcą pogłębić swoją wiedzę religijną i kształtować w sobie postawę chrześcijańską. Wydział proponuje też studia podyplomowe. Obecnie otwartych jest sześć takich studiów: Pokojowe rozwiązywanie konfliktów, Pomoc psychologiczno- pedagogiczna, Socjoterapia, Wiedza o Biblii, Ikonopisarstwo (Studium chrześcijańskiego Wschodu) oraz Wychowanie do życia w rodzinie. Wydział oferuje także studia doktoranckie z teologii i nauk o rodzinie. Szczegółowe informacje o różnych rodzajach studiów na Wydziale Teologicznym znaleźć można na jego stronie internetowej.
Studia stacjonarne finansowane są przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Jednak koszty związane z remontami, utrzymaniem i funkcjonowaniem obiektów użytkowanych przez Wydział Teologiczny pokrywa diecezja. Stąd też w kościołach ogłaszana jest zbiórka pieniędzy przeznaczanych na ten cel. W imieniu całej społeczności Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego wyrażam wdzięczność za finansowe wsparcie. Proszę też o modlitwę w intencji Wydziału Teologicznego, by z Bożą pomocą mógł jak najlepiej wypełniać swoją misję kształtowania młodzieży w duchu chrześcijańskich wartości.
Na trwający czas Bożonarodzeniowy składam życzenia pokoju i radości z narodzenia Chrystusa Pana, a na zbliżający się rok 2015 Bożego błogosławieństwa.

ks. prof. dr hab. Tadeusz Dola
dziekan Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Opolskiego

Opole, dnia 15 grudnia 2014 r.

------------------------------------
Niniejszy List Dziekana należy odczytać w Święto św. Szczepana, pierwszego męczennika – 26.12.2014 r.

† Andrzej Czaja
Biskup Opolski

Załączniki:
Pobierz plik (Komunikat_Dziekana_2014.pdf)Komunikat_Dziekana_2014.pdf[ ]113 kB



Pliki cookie pomagają nam udostępniać nasze usługi. Korzystając z serwisu, zgadzasz się na użycie plików cookie.