O obowiązku modlitwy i wrażliwości wobec osób zranionych, a także o konieczności podejmowania konkretnych działań na rzecz pomocy i wsparcia ofiar mówili biskupi diecezji opolskiej podczas czuwań w Opolu, Głubczycach i Dobrodzieniu, zorganizowanych w Dniu Modlitwy i Solidarności z Osobami Skrzywdzonymi wykorzystaniem seksualnym.
„Mając świadomość, jak wielki jest to dramat i jak wielkie cierpienie dla osób zranionych oraz dla całej wspólnoty Kościoła, pragniemy duchowo łączyć się z tymi, którzy doświadczyli krzywdy i wspierać ich na drodze uzdrowienia” – mówił biskup opolski Andrzej Czaja, na początku Mszy św. sprawowanej w katedrze opolskiej „o łaskę uzdrowienia dla osób zranionych, o dar przebaczenia winowajcom, o prawdziwe nawrócenie sprawców oraz o dar oczyszczenia dla całego Kościoła”.
Biskup Czaja zaznaczył, że osoby skrzywdzone „zostały obdarte z godności, zdrowia, poczucia bezpieczeństwa, ale też bardzo często zabrano im Boga, a przynajmniej mocno zaburzono relację z Nim, zwłaszcza gdy sprawcą był reprezentant Pana – kapłan”. Jak podkreślił, „to są osoby głęboko zranione, które zmagają się z cierpieniem przez całe życie”, dlatego „my jako wspólnota Kościoła nie możemy ich zostawić samych, lecz wesprzeć”.
Hierarcha wskazał, że dzień modlitwy i solidarności „podpowiada, co jest naszym wielkim obowiązkiem: modlić się za nich i upraszać łaskę uzdrowienia duszy”, a także „wołać o łaskę gotowości do przebaczenia oprawcy, co jest strasznie trudne i nawiązuje do słów Chrystusa: Ojcze, przebacz im”. Podkreślił również potrzebę solidarności rozumianej jako „pokazywanie na różne sposoby wsparcia, bycie przy nich”, ponieważ osoby skrzywdzone należą do „najuboższych, którzy nie są problemem społecznym, lecz naszymi braćmi i siostrami” – tłumaczył przytaczając słowa papieża Leona XIV.
Odwołując się do Ewangelii, bp Czaja zaznaczył, że osoby skrzywdzone „kumulują w sobie głód miłości, pragnienie bezpieczeństwa, ogołocenie z godności i ogrom cierpienia”, dlatego solidarność nie może ograniczać się do deklaracji. „Nie wystarczy ogłosić, że pomagamy i modlimy się, jeśli nie pociąga to przemiany naszego funkcjonowania i naszego odniesienia do osób tak okrutnie pokrzywdzonych” – podkreślił.
Biskup przypomniał o istniejących strukturach ochrony i pomocy, ale zaznaczył, że „trzeba je wypełnić treścią, realizować i wprowadzać w życie”, a także „lepiej reagować i przychodzić z pomocą”. Podkreślił znaczenie poznania prawdy i potrzebę powołania komisji historycznej, ponieważ „pełne uznanie winy i przeproszenie wymaga poznania prawdy”.
Na zakończenie Biskup Opolski wezwał do modlitwy o uzdrowienie zranionych, nawrócenie sprawców i przemianę całego Kościoła. „Nie ma zgody na jakąkolwiek formę krzywdy – jest tylko wołanie o miłość Boga i wzajemną” – powiedział, prosząc, aby Duch Święty „uwrażliwiał nas na odpowiedzialność i prowadził ku Kościołowi pełnemu żywej Ewangelii”.
„Jakże ważny to apel w naszej aktualnej rzeczywistości zamętu, obaw, frustracji i zagubienia, w sytuacji wielkiego kryzysu, który znamionuje zarówno nasze życie społeczne, jak i życie Kościoła” – podkreślił bp Rudolf Pierskała podczas modlitwy w kościele pw. Narodzenia NMP w Głubczycach, wskazując, że coraz trudniej dziś „rozeznać prawdę i kroczyć drogą zbawienia”. Wskazał również na liczne wyzwania rodzące się we wspólnocie Kościoła, które „domagają się konkretnych rozwiązań, a jednocześnie budzą wiele niepokoju”, dlatego potrzebne jest, jak zaznaczył, „wyzwolenie od przywiązania do tego, co doczesne, co sens życia człowieka sprowadza do poziomu doczesnych potrzeb, pragnień i dążeń”.
Biskup Pierskała podkreślił, że „brakuje słów, by wyrazić cierpienie i cichy krzyk osób wykorzystanych seksualnie”, niosących „ból, wstyd, poczucie winy i upokorzenie”, dlatego modlitwa staje się wołaniem do Boga, który jest „wspomożycielem słabych, obrońcą odrzuconych i ratunkiem pozbawionych nadziei”, a nadzieja w Nim pozostaje „bezpieczną i silną kotwicą dla duszy”, bo dla Boga „nie ma nic niemożliwego”.
Zachęcając do wielkopostnej przemiany życia, bp Waldemar Musioł w kościele pw. św. Marii Magdaleny w Dobrodzieniu, wskazał na potrzebę podjęcia wysiłku nawrócenia, rozumianego jako „odwrócenie się od zła i zwrócenie się do Pana oraz poddanie się Jego uzdrawiającej miłości”, czerpiąc inspirację z Liturgii Słowa oraz z kontekstu przeżywanego w Kościele w Polsce Dnia modlitwy i solidarności z osobami skrzywdzonymi.
Wskazał, że ta okoliczność staje się zaproszeniem do wspólnej modlitwy i adoracji, a kluczem drogi nawrócenia ma być „spojrzenie”, rozumiane jako głębokie spojrzenie serca. Pierwszym krokiem jest „wejrzenie w siebie”, czyli pokorne i krytyczne spojrzenie na własne życie, odważna diagnoza duchowego „tu i teraz” oraz zgoda na wsłuchanie się we własne sumienie.
Biskup Musioł zaznaczył, że zaproszenie do przemiany obejmuje także „uważne i miłosierne spojrzenie na innych”, zwłaszcza na osoby skrzywdzone wykorzystaniem seksualnym, które często żyją anonimowo z bólem i wstydem. Podkreślił, że oprócz działań instytucjonalnych każdy może uczynić coś osobistego: modlić się o uzdrowienie ich ran, okazywać solidarność poprzez nielekceważenie cierpienia, sprzeciw wobec stygmatyzacji i czujność wobec podobnych zagrożeń. Jednocześnie prosił o modlitwę za sprawców, aby łaska Boża prowadziła ich drogą nawrócenia, a „wyroki społeczne i medialne nie wyprzedzały sądowych i nie zastępowały Bożych”.
Jako wyraz wspólnotowej modlitwy i solidarności w diecezji opolskiej czuwania odbyły się także w kościele pw. Wniebowzięcia NMP w Niemodlinie, kościele pw. św. Mikołaja w Kędzierzynie-Koźlu oraz w kościele pw. św. Michała Archanioła w Prudniku. Modlitwy prowadzili członkowie diecezjalnego Zespołu ds. prewencji w ochronie małoletnich i bezradnych.
Monika Chrzanowska