„Dziś chodzi nie tylko o popiół, ale o nawrócenie, o przemianę serca” – przypomniał w opolskiej katedrze bp Aleksander Jazłowiecki podczas liturgii Środy Popielcowej, podkreślając, że Wielki Post jest czasem decyzji podejmowanej „nie jutro, nie pojutrze, ale od dzisiaj”.

Biskup opolski Andrzej Czaja, rozpoczynając liturgię, przypomniał, że Wielki Post to czas, „w którym Kościół z matczyną troską zaprasza nas do ponownego umieszczenia celu naszego życia w misterium Boga, aby nasza wiara odzyskała żar, a nasze serca nie rozpraszały się codziennymi zmartwieniami”. „Nie możemy stanąć w Wigilię Paschalną bez pojednania z Bogiem” – tłumaczył, wzywając do przemiany serca.

Bp Aleksander Jazłowiecki, biskup pomocniczy kijowsko-żytomierski, zwrócił uwagę w homilii na symbolikę popiołu, wskazując, że „ten gest sam w sobie nie ma mocy – zawsze był znakiem przemiany serca”. Ostrzegał przed odkładaniem nawrócenia, podając przykład: „diabeł mówi: jutro… jutro zrobisz, jutro zerwiesz z grzechem – i to jutro przenosi się na następne jutro”.

Biskup podkreślił, że fundamentem nawrócenia jest uznanie własnej słabości i zaufanie Bogu. Wskazywał konkretne drogi przemiany życia: szczery żal za grzechy, modlitwę, jałmużnę i post. „Kiedy poszczę, nie mogę zapomnieć o Panu Bogu” – przywołał świadectwo jednego z wiernych, zachęcając do odkrycia duchowej wartości postu.

Odnosząc się do doświadczeń wojny w Ukrainie, hierarcha mówił o wierze poddawanej próbie. „Wojna jest wielkim wypróbowaniem… widzę zmęczenie ludzi, którzy pytają, kiedy się skończy” – mówił, prosząc o modlitwę, aby cierpienie nie prowadziło do utraty wiary. Z wdzięcznością dziękował także za pomoc i solidarność okazywaną Ukrainie.

Bp Jazłowiecki podkreślił, że Wielki Post jest szansą, ponieważ „Pan Bóg daje nam okazję, aby się zmienić, współpracując z Jego łaską”, wzywając wiernych, by rozpoczęli drogę nawrócenia już dziś.

Na zakończenie Mszy św. bp Czaja wyjaśnił, że poprzez znak przyjęcia popiołu „chcemy wyrazić przed Bogiem, że jesteśmy gotowi podjąć wielkopostną pokutę i że bardzo tego pragniemy”, prosząc jednocześnie, aby Duch Święty dał wiernym „siłę i światło”, by wytrwali w pragnieniu nawrócenia. Wspomniał również o modlitwie o pokój i zakończenie wojny w Ukrainie, wyrażając nadzieję, „aby owoce tej gorzkiej próby przyniosły więcej Boga w sercach”.

Monika Chrzanowska

Ojciec Święty Leon XIV postanowił, że w okresie od 10 stycznia 2026 r. do 10 stycznia 2027 r. będzie obchodzony Rok św. Franciszka, podczas którego wszyscy wierni chrześcijanie są zaproszeni do naśladowania przykładu Świętego z Asyżu, stając się wzorami świętości życia oraz niestrudzonymi świadkami pokoju. Penitencjaria Apostolska udziela odpustu zupełnego, na zwykłych warunkach, tym, którzy pobożnie wezmą udział w tym nadzwyczajnym Jubileuszu, stanowiącym niejako idealną kontynuację Jubileuszu Zwyczajnego Roku 2025.

Wszyscy wierni, którzy - z sercem wolnym od przywiązania do grzechu - nawiedzą w formie pielgrzymki jakikolwiek kościół klasztorny franciszkanów lub miejsce kultu poświęcone św. Franciszkowi w dowolnej części świata mogą uzyskać odpust pod zwykłymi warunkami, zaś osoby w podeszłym wieku, chorzy oraz ci, którzy z poważnych powodów nie mogą opuszczać domu, będą mogli również uzyskać odpust zupełny, łącząc się duchowo z obchodami jubileuszowymi oraz ofiarując Bogu swoje modlitwy, cierpienia i dolegliwości.

Przypominamy, że warunki uzyskania odpustu (dla siebie lub dla zmarłych) są następujące:

- spowiedź sakramentalna w celu trwania w stanie łaski uświęcającej;

- uczestnictwo we Mszy św. oraz przyjęcie Komunii św.;

- nawiedzenie w formie pielgrzymki jakiegokolwiek kościoła klasztornego franciszkanów lub miejsca kultu poświęconego św. Franciszkowi w dowolnej części świata;

- odmówienie wyznania wiary Credo i modlitwy Ojcze nasz;

- modlitwa w intencjach Ojca Świętego.

Miejsca kultu św. Franciszka z Asyżu w diecezji opolskiej:

kościoły Ojców Franciszkanów: sanktuarium św. Anny na Górze Świętej Anny, sanktuarium św. Józefa w Prudniku-Lesie, kościół pw. Wniebowzięcia NMP w Borkach Małych; kościół pw. Trójcy Świętej w Opolu, kościół pw. św. Franciszka z Asyżu z Głogówku, kościół pw. św. św. Idziego i Bernardyna ze Sieny w Głubczycach, kościół pw. Matki Boskiej Bolesnej w Ligocie Wielkiej, kościół pw. św. Wawrzyńca i Mikołaja w Lubiatowie, kościół pw. św. Elżbiety Węgierskiej w Nysie, kościół pw. św. Paschalisa w Raciborzu-Płoni, kościół pw. Matki Bożej Anielskiej w Raciborzu-Oborze, kościół pw. MB Różańcowej w Sarnowicach, kościół pw. Wniebowzięcia NMP w Sękowicach, kościół pw. NSPJ w Zawadzkiem;

kościoły parafialne: kościół pw. św. Franciszka z Asyżu w Borkach Wielkich (jednocześnie Kościół Ojców Franciszkanów); kościół św. Franciszka z Asyżu i św. Jacka w Kędzierzynie-Koźlu (Cisowa); kościół pw. św. Franciszka z Asyżu w Komprachcicach; kościół pw. św. Franciszka z Asyżu w Nysie;

kościoły filialne: kościół pw. św. Franciszka z Asyżu w Regulicach (par. św. Elżbiety Węgierskiej w Nysie), kościół pw. św. Franciszka z Asyżu w Lasocicach (par. św. Klemensa Rzymskiego w Rusocinie); kościół pw. św. Franciszka w Zimnicach Małych (par. św. Jana Chrzciciela w Zimnicach Wielkich); kościół pw. Stygmatów św. Franciszka w Szumie (par. św. Józefa Robotnika w Zawiści);

inne kościoły i kaplice: kościół pw. Stygmatów św. Franciszka w Głuchołazach, kościół pw. św. Franciszka z Asyżu w Malnii; kaplica pw. św. Franciszka w „starym szpitalu” w Oleśnie;

domy zakonne Sióstr żyjących charyzmatem św. Franciszka, w których jest kaplica: klasztory Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Maryi Nieustającej Pomocy znajdują się Krzyżanowicach, Krapkowicach-Otmęcie (par. Wniebowzięcia NMP), Luboszycach i Oleśnie; klasztor Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Misjonarek Maryi jest w Kietrzu (kościół klasztorny pw. Trzech Króli); klasztory Zgromadzenia Sióstr Pielęgniarek Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka są w Dobrzeniu Wielkim, Kamieniu Śląskim, Opolu (przy Domu Księży Emerytów i na ul. Szpitalnej) i w Opolu-Szczepanowicach (posiada kaplice w klasztorze i w DPS-ie); klasztor Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi jest w Kopernikach.

„Chcemy prosić Pana Boga o powołania do sakramentalnego małżeństwa, które dziś bywa lekceważone, jak gdyby sakrament małżeństwa był ciężarem, balastem, a przecież jest wielką łaską” – mówił w niedzielę, 15 lutego, biskup opolski Andrzej Czaja podczas Mszy św. w katedrze opolskiej na zakończenie V Tygodnia Małżeństwa. Wskazał, że przymierze małżeńskie ma swoje źródło w miłości Chrystusa do Kościoła i tylko w tej miłości może odnaleźć trwałość i sens.

Hierarcha podkreślił, że sakramentalny związek mężczyzny i kobiety jest zanurzony w rzeczywistości większej niż ludzkie uczucia. Jak zaznaczył, zakochani nie tylko komunikują sobie miłość, lecz „przychodzą do Kościoła, prosząc, aby Bóg umocnił ich więź, a ich przymierze ludzkie staje się jednocześnie przymierzem z Bogiem”.

„Samo przyjęcie sakramentu małżeństwa nie gwarantuje życia razem w miłości, jeśli nie troszczy się o dar tego sakramentu” – stwierdził, podkreślając, iż trwałość związku rodzi się z zanurzenia w miłości Chrystusa. „O ten trwały związek, to trwałe przymierze męża i żony, przymierze zanurzone w przymierzu Chrystusa i Kościoła, trzeba dbać” – dodał.

Pierwszym warunkiem trwania w przymierzu, jak wskazał, jest dokonywanie właściwych wyborów. Przypomniał, że wolność człowieka realizuje się w posłuszeństwie Bogu. „Trwajcie w pełnieniu Bożych przykazań. Dbajcie o to, by zgłębiać logikę Bożej mądrości i by żyć w oddanej służbie oraz ofiarnej miłości” – wskazywał, dodając, że prawdziwa wolność polega na wyborze dobra zgodnego z wolą Bożą.

Drugą drogą jest uczenie się logiki Bożej mądrości. „Znakiem tej mądrości jest krzyż, a jej fundamentem nie jest egoizm, lecz służba i dar z siebie”. Biskup zaznaczył, że miłość świata „podporządkowuje drugiego sobie”, natomiast miłość Boga „polega na dawaniu siebie, służbie i ofierze życia”, co staje się fundamentem szczęścia małżeńskiego.

Trzecim filarem jest życie w prawdzie i wzajemnym szacunku. „Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego” (Mt 5,20) – przypomniał. Biskup przestrzegł przed postawą wywyższania się i pozornej sprawiedliwości, zachęcając do powierzania się Bożemu miłosierdziu oraz uznania godności współmałżonka.

„Chcemy prosić Pana Boga o powołania do sakramentalnego małżeństwa, które dziś jest nieraz lekceważone, tak jakby sakrament małżeństwa był ciężarem, balastem, a jest przecież wielką łaską od Pana” – nawoływał bp Czaja. „Chcemy prosić, by młode pokolenie chrześcijan na nowo dojrzało wartość tego sakramentu i chętnie z tego sakramentu czerpało” – mówił.

Na zakończenie bp Czaja wezwał małżonków do codziennej troski o przymierze. „Trwajcie w przymierzu z Bogiem, zgłębiajcie logikę Bożej mądrości, żyjcie w oddaniu, służbie i ofierze miłości” – zachęcał.

Tegoroczny Tydzień Małżeństwa w Opolu odbył się po raz piąty dzięki Stowarzyszeniu Rodzin Katolickich Diecezji Opolskiej. W tym roku przebiegał pod hasłem „Bliskość w codzienności”.

Monika Chrzanowska

fot. Szymon Adamski

Drodzy Diecezjanie,

w najbliższy piątek – 20 lutego – Kościół w Polsce po raz dziesiąty będzie przeżywał Dzień modlitwy i solidarności z Osobami Skrzywdzonymi wykorzystaniem seksualnym. W naszej diecezji szczególną okazją do wspólnej modlitwy będą wieczorne czuwania (Msza św., nabożeństwo Drogi Krzyżowej oraz adoracja Najświętszego Sakramentu), które odbędą się tego dnia w katedrze opolskiej, a także w parafiach: św. Marii Magdaleny w Dobrodzieniu, Narodzenia NMP w Głubczycach, św. Mikołaja w Kędzierzynie-Koźlu, Wniebowzięcia NMP w Niemodlinie oraz św. Michała Archanioła w Prudniku.

Zwracam się do wszystkich Diecezjan z prośbą o udział w tej modlitwie. Jednocześnie proszę wszystkich Duszpasterzy, aby Osoby Skrzywdzone otoczyć pamięcią modlitewną podczas Eucharystii i nabożeństwa Drogi Krzyżowej w każdym kościele.

Dzień ten niech stanie się dla nas wszystkich okazją do podniesienia naszej wrażliwości na krzywdę osób doświadczających przemocy seksualnej. Niech nas zmobilizuje do codziennego towarzyszenia tym osobom w modlitwie oraz czynienia naszych wspólnot przestrzenią wzajemnego zaufania, troski i bezpieczeństwa.

Na zbliżający się okres Wielkiego Postu udzielam wszystkim pasterskiego błogosławieństwa.

Wasz Biskup
† Andrzej Czaja
Biskup Opolski

______

Czcigodnych Współbraci Kapłanów proszę o odczytanie niniejszego komunikatu w niedzielę 15 lutego br. na wszystkich Mszach św. podczas ogłoszeń parafialnych.

„Służmy całym sercem sobie nawzajem, a pociechy nigdy nam nie zabraknie, bo wtedy w tej służbie jest po prostu Bóg” – przypomniał biskup opolski Andrzej Czaja podczas I Diecezjalnego Dnia Chorego, obchodzonego 11 lutego w Hospicjum św. Anny w Kędzierzynie-Koźlu, prowadzonym przez Caritas Diecezji Opolskiej. W homilii podkreślił, że Bóg „jest źródłem wszelkiej pociechy”.

Mszy św. przewodniczył i homilię wygłosił biskup opolski Andrzej Czaja. W koncelebrze uczestniczyli ks. prał. Arnold Drechsler, dyrektor Caritas Diecezji Opolskiej, oraz ks. Damian Jurczak, kapelan hospicjum. Po Mszy św. spotkali się z pracownikami i wolontariuszami placówki.

Zwracając się do chorych, ich rodzin, wolontariuszy i pracowników hospicjum, biskup podkreślił, że „jesteśmy w ramionach Bożej Opatrzności – my, dzieci Kościoła, w sposób szczególny”. Zaznaczył, że „pociechą w codziennych trudach jest sam fakt, że On jest” – obecny „w tabernakulum, czekający na nas”, a także w krzyżu, który „nie jest dla nas znakiem zgorszenia, lecz czytelnym znakiem mocy i mądrości Boga, a nade wszystko Jego miłości”.

Hierarcha odwołał się także do osobistego doświadczenia choroby. „Pan mnie sprowadził do takiego parteru, że gdy się obudziłem i zobaczyłem, że żyję, a obok są ludzie oddani, którzy mi służą i mnie kochają, poczułem radość w sercu, pokój i nową siłę do życia” – wyznał.

Odwołując się do orędzia papieża Leona XIV na Światowy Dzień Chorego, bp Czaja podkreślił, że „zasadniczą drogą do nieba jest miłość Boga i bliźniego”. Zauważył, że Ewangelia o miłosiernym Samarytaninie uczy nie tyle tego, „kto jest moim bliźnim”, ile „jak stać się bliźnim”. Jak mówił, Jezus daje do zrozumienia: „Nie pytaj, kto jest twoim bliźnim – ty bądź bliźnim”, zwłaszcza wobec „człowieka będącego w potrzebie”.

Biskup przypomniał, za Leonem XIV, że dla chrześcijan „ubodzy, chorzy, cierpiący i konający to nasi bracia i siostry – to sprawa rodzinna”. Cytując papieską adhortację, podkreślił, że „dla świata ubogi bywa problemem społecznym, ale nie dla nas, chrześcijan”. W potrzebującym „przychodzi sam Chrystus”, a gdy pochylamy się nad chorym, „dokonuje się zbawienie”. „Nie jest więc tak, że tylko my coś dajemy. Gdy dajemy, otrzymujemy niewspółmiernie więcej. Sam Jezus przychodzi do nas” – zaznaczył.

Na zakończenie homilii zachęcał, by na chorych patrzeć „oczami Jezusa, czyli oczami wiary”, ponieważ „są dziećmi Bożymi – to mój brat, to moja siostra”. Wskazał, że nawet praca w ochronie zdrowia może stać się „posługą ku zbawieniu”, jeśli jest wykonywana „z sercem i z intencją miłowania Boga oraz człowieka”.

„Służmy całym sercem sobie nawzajem, a pociechy nigdy nam nie zabraknie, bo wtedy w tej służbie jest po prostu Bóg. Tak Go dajemy, jak Go przyjmujemy. To przedziwna wymiana, bo dokonuje się w niej zbawienie” – podsumował bp Czaja.

Monika Chrzanowska